MEÇHÛLDEN MISRÂLAR ( sesleniş )

(Sesleniş)

 Perdeler çekildi geceye birden
Ve yer gök delindi avuçlarında.
Arındı bir gönül pasdan ve kirden,
Ebediyyet gibi aşkdan, şiirden
Bir dünyâ bilindi avuçlarında.

Bir anda apaçık gördüm sonumu:
Hayâtım silindi avuçlarında.
Bilmiyorum artık ne olduğunu..
Suâller açıldı Münkir-Nekir’den:
Sırat’a gelindi avuçlarında.

Bir hâreli bulut idi gözlerim,
Sağnaklara döndü avuçlarında.
Dokuz gökten yere indi, gözlerim
Ve rûhum sesini öptüğü yerden,
Sordu meçhûlünü sonsuz şiirden:
O gönül kimindi avuçlarında?

A. Yağmur TUNALI 

Editör: Yakup Icik

DERTLENİŞ

Söylenmedi nice şiir,
Geceden sabâha kaldı.
Esti rûhumuzda eser,
Geçilmedi makamları,
Hüzzam’dan Segâh’a kaldı.

Deniz ölgün, dağ uykulu...
Ve sükûtlar âh’a kaldı,
Nasıl geçer bunca yolu
Şu serçecik akşamları?
Beyazlar siyaha kaldı.

Bizim için yâr mekânı
Çöllerde bir vâha kaldı.
Duyup özüyle zamânı,
Gönül demledi gamları...
Ve bâkir bir sâha kaldı.

Nerde konuşulur bu dil?
Eyvâhlar eyvâh’a kaldı!
Ne aylar ay, ne yıllar yıl,
Parça bölük meramları
Çılgın bir kahkaha kaldı!

Söylenmedi nice şiir,
Geceden sabâha kaldı.
Esti rûhumuzda eser.
Geçilmedi makamları;
Hüzzam’dan Segâh’a kaldı.

A. Yağmur Tunalı

(Türk Edebiyatı, Mayıs’89)

  Editör: Yakup Icik

HER GECE

 

Bir tül arkasında şarkılar duyar,
Bilmezsin.. nereden bu ses.. bu rüzgâr...
Her gece şarkılar uyutur seni.

Bilemezsin, başucundu biri var:
Gönlü gökler gibi boşanır, ağlar,
Sular sevdâsını.. büyütür seni.

Gül yüzün dindirir korkularını,
Yüzdürür kuğular duygularını:
Bu kadar mı esîr.. bu kadar mı hür!

Biri bekler güzel uykularını,
Uçurur rûyâna kumrularını,
Yalnız sende yaşar ve sende ölür.

A. Yağmur TUNALI

 Editör: Yakup Icik

HER G E C E -1

 

 1
Yüzünde uyanır ağır ağırgün,
Gamlı bir ufukta aydınlanır gün:
Perdesiz sırlara dayanır gece.

Yeşerir.. yeşerir ve güler hüzün,
Bilmezsin, gizliden gizli bir düğün
İçinde sevdâya boyanır gece.

2.

Derim ki: Kaynasın içimde aşkın!
Derim ki: Yer ve gök! Beni bırakın!
Çekilsin âlemler ölüm burcuna!

Beklerim uykunu güller içinde,
Bir söze dönmeyen diller içinde..
Ve düşer kalırım orda avcuna.

3.

Bilmezsin.. her gece sendeyim artık,
Öksüzüm, yalnızım.. ellerim açık:
Bir vatan isterim sende muhteşem.

Derim ki: “Dünyâlar kalsın yerinde:
Varsa bir hayâtım senin şi’rinde,
Senin şi’rindedir başka istemem! ”

A. Yağmur TUNALI 

 Editör: Yakup Icik 

BU AKŞAM

Bir uysal çocuktum dizlerinde dün,
Gözlerinde keşfe çıkan bir çocuk.
Kimseler bilmezken yalnızlığımı,
Gözlerim seninle kurardı düğün,
Kırkıncı kapıdan gülerdi hüzün.

Bir gonca verirken sana ellerim,
Birden can evimde, güller açardı;
Lügatlerden kaçar aşkımın dili,
Öperdi ruhunu gizlice derdim;
Beklediğim budur ömrümce derdim.

Bir söz etsen yaram şifa bulurdu,
Seni mısralara sığdıramazdım.
İçinde bir defa yer bulsa adım,
Duygum engin denizlere dalardı
Ve sesin kapımı bir hoş çalardı.

Ne hoştu sevdiğim sayılan günler
Dalgalara benzer anları aşkın,
Ömrü hatırayla ören güzellik!
Nasıl derim onlar şimdi ölgünler?
Onlar ki bağrımda yanar serinler.

Titrek dudağınla bu hazin akşam,
Hıçkırığa dil vermesin istemem!
İstemem bu akşam akşamım olsun,
Benim olsun sıra dağlar gibi gam,
Bu akşam... ah akşam... bu hazin akşam!

A. Yagmur Tunali

 Editör: Yakup Icik